حال موقت

امروز روز خوبی بود، حالش خوب بود. شاید یکی از خوب‌ترین‌ حال‌ها در دو هفته‌ی گذشته.

صبح از بهشت زهرا که برگشتند، دور هم صبحانه خوردیم و بعد با خواهرها رفتند خرید. من ماندم خانه و کمی تنهایی و خانه را، چیزی که این هفته‌ها کمتر تجربه کرده‌ام، برای خودم مزمزه کردم.

بعد از ظهر بود که برگشتند، خسته اما سرخوش و سرحال، با لب‌های خندان. من هم مثل همیشه‌هایم بساط خرید را پهن زمین کردم و شروع کردم به امتحان کردن لباس‌ها و شوخی و سرخوشی کردن.

یکی یکی رفتیم و آمدیم و این لباس و آن لباس را جلوی آیینه امتحان کردیم. همین جا بود که معلوم شد فروشنده یکی از شلوارها را اشتباه داده، در نتیجه کاروان صبح باز عزم سفر کرد و با خنده و مسخرگی همگی سوار ماشین شدند و رفتند آن سر شهر که دسته جمعی یک عدد شلوار ناقابل را عوض کنند.

نمی‌دانم کل داستان چقدر طول کشید. شاید دو سه ساعت. اما آن قدر خوشی‌اش محسوس بود که کاملا متفاوت از تمام روزهای قبل بود. انگار همه‌مان در دنیای دیگری بودیم، نه فقدانی رخ داده بود، نه غمی٬ نه رنجی.

او هم حالش خوب بود، کاملا کنده شده از دنیای واقعی پر فکر و خیال، و غوطه‌ور در یک خوشی دسته‌جمعی. یادم نمی‌آمد آخرین باری که همه‌مان دور هم جمع بودیم و چنین خوشی‌ای را تجربه کرده بودیم، کی بود.

حال خوش کوتاهی بود، بعد دوباره دنیا واقعی شد. تلخی آمد و فکر و خیال و خشم و غم.

غروب که شد بغضم گرفته بود. از حال خوش کوتاهی که تجربه کرده بودیم بغضم گرفته بود. می‌خواستم به خانواده بگویم که هیچ متوجه بودند امروز چقدر حالش خوب بود؟ چقدر لبخند روی لبش بود و چقدر صدای خنده‌اش می‌آمد؟ امروز چقدر حالش با وقت‌هایی که در خانه‌ی خودش است فرق می‌کرد؟ چقدر این دورهم بودن‌مان فضای متفاوت و سرخوشی ساخته بود؟

می‌خواستم بگویم نگران این هفته‌ام، نگران فردا که باز آهنگ رفتن خواهد کرد، نگران روزهایی که تهران نیستم، نگران روزهایی که بعد از عمل خانه‌نشین خانه‌ی خودمان خواهم بود، نگران مهر که مدرسه‌ها شروع می‌شود و دست و بال آدم‌ها برای دورهم بودن بسته‌تر می‌شود.

امشب تلخ تلخم. شاید مسخره به نظر برسد اما به خاطر تجربه کردن آن دو سه ساعت خوشی تلخم. از دیدن این که روزگار می‌تواند چطور باشد و نیست.

این بار یکی از «دلم نمی‌خواهد بروم‌ترین» سفرهایم را دارم می‌روم. آدم‌ها می‌مانند و تنهایی و تلخی‌شان.

Advertisements
این نوشته در روزانه‌های من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s