جای خالی

نصف شب از خواب بیدار شدم و مدتی خوابم نبرد. یادم افتاد که فقط ما دو نفر در خانه هستیم. بقیه خانواده صبح و عصر امروز اینجا را ترک کردند و فقط من ماندم.

یک هفته، ده روزی بود که به این ایده فکر می‌کردم. این که کم‌کم بقیه بروند، روزها تنها باشد و شب‌ها من بیایم پیشش. درباره‌اش مشورت هم گرفتم و بالاخره با راضی شدن خانواده به رفتن دارد عملی می‌شود.

اما حالا که پای اجرا رسیده، ماجرا ترسناک به نظر می‌رسد. شب که مهمان‌ها رفتند، بعد از اینکه بخشی از کارهای مراسم هفته بعد را سامان دادیم، من خوابم گرفته بود، حتی فکر کنم چرت هم می‌زدم. اما او بیدار و سرحال بود. ساعت خواب و بیداری‌مان باهم فرق دارد. او شب‌ها دیر می‌خوابد و صبح دیر بیدار می‌شود اما من آدم زودتری هستم. شب‌های قبل هم همین طور بود، با این تفاوت که من گوشه‌ای برای خودم چرت می‌زدم و بقیه خانواده مشغول هم‌صحبتی و همراهی نیمه شبانه بودند. حالا که فقط ما دو تا مانده‌ایم این تفاوت و جای خالی نبودن بقیه به چشم می‌خورد.

نگران فردا هستم. نگران ساعت بیدار شدن. این روزها من بیدار می‌شدم، اگر لازم بود نان و شیر می‌خریدم، دوش می‌گرفتم و یک لیوان شیرم را سرپا سر می‌کشیدم و می‌زدم بیرون، پای سفره صبحانه جمعی نمی‌نشستم، اما سفره به راه بود. سفره با حضور باقی خانواده دیرتر برپا می‌شد و جمعی پایش می‌نشستند و صبحانه می‌خوردند. نهار هم همین طور، نهارهای دیروقت‌ترشان را دور هم می‌خوردند.

اما فردا کسی نیست، نه برای صبحانه و نه برای نهار. از بخت بد فردا کار اداری هم ندارد. فکرم پیش فرداست… چطور صبحانه خواهد خورد؟ سر میز نهار چطور خواهد نشست؟ فردا تنهایی‌اش را در خانه چطور خواهد گذراند؟

فردا روزی است که با خودش، تنهایی‌اش و جای خالی زندگی‌اش مواجه خواهد شد.

نگران این مواجهه‌ام.

Advertisements
این نوشته در روزانه‌های من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s