مزمزه کوتاهی در هند-۹

این را شنیده بودم که در هند نمی‌شود در هاستل ماند، این را به خاطر شرایط بهداشتی می‌گویند معمولا. به قول یکی از دوستان اصلا در جایی که زیر شبی ۱۵ دلار باشد نباید ماند. اما تجربه من متفاوت بود. من قبل از برگشتنم یک شب در هاستل ماندم. طبق روال همیشگی، هاستل را از سایت بوکینگ پیدا کردم و تلفنی رزرو کردم و رفتم. محله‌اش شلوغ و خاکی و درب و داغون بود، در حدی که وقتی با دوستم داشتم می‌رفتم آن‌جا نگران شده بود! البته من می‌دانستم که قیافه ظاهری خیابان را نباید ملاک قرار داد. 

اما خود هاستل بسیار فضای دلچسب و دلنشینی داشت. اتاق‌ها و تخت‌های تمیز و از آن بهتر اتاق نشمین بزرگ و خوشایندی داشت که همیشه چند نفری از جاهای مختلف دنیا روی مبل‌های راحتش ولو بودند و مشغول گپ و معاشرت. در گوشه‌ای از اتاق بازی‌های تخته‌ای هم بود.  مثل خیلی از کافه‌ها و هتل‌های هند اینجا هم پشت بامش را فضای نشیمن و خوردن کرده بود. صبحانه آنجا سرو می‌شد و آشپزخانه هم همان بالا بود اگر میخواستی چیزی برای خودت درست کنی. مبل‌های بسیار راحت و میزهای کافه‌ای و تاب و ننو هم که دیگر دلچسب‌ترین قسمت آن بالا بود. گوشه پشت بام هم زیرانداز بود برای یوگای صبحگاهی.

فرصت زیادی برای ماندن در هاستل نداشتم و این واقعا  یکی از حسرت‌هایم شد. دوست داشتم بیشتر آنجا بمانم.

Advertisements
این نوشته در سفرهای من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s