به استقبال نوروز در تاجیکستان-3

چایخانه راحت از آن جاهایی است که در lonely planet توصیه شده است. ساختمان بزرگ پر نقش و نگاری دارد. واقعا برای یک کافه بزرگ است. هم در فضای باز مشرف به خیابان صندلی چیده اند، هم در سالنی که سیستم گرمایشی دارد. من رفتم داخل سالن و خودم را گرم کردم.
سالن وسیعی پر از ستون های جوبی کنده کاری شده است. سقف هم چوبی است و رنگ آمیزی شده و نقش و نگاری دارد. کلا فضایش جالب و پر از ریزه کاری بود.
پشت ساختمان حیاطی هم دارد که باغچه و حوض در آن قرار گرفته اند. سبک و سیاق این حیاط برای ما آشناست، شبیه تمام آن خانه ها و رستوران های حیاط مرکزی که دیده ایم: ایوان، طاقی، تقارن، حوض، باغچه… خلاصه عناصر مشترکی است.
اینجا به دستشویی می گویند حاجت خانه، و من برای رفتن به حاجت خانه بود که حیاط پشتی را دیدم.
نکته مثبت چایخانه راحت ساختمانش است اما غذا و سویس دهی کارکنان به دلچسبی ساختمان نیست. از این مدل رستوران هاست که گارسن های پر تعداد و عجولی دارد و هر گارسون وقتی نوبتش بشود مسوول یک مشتری است و بقیه پاسخگوی مشتری نیستند. گارسون ها لبخند به لب ندارند و بیشتر تمرکزشان روی کارشان است تا مشتری.
من آش خوردم که یک غذای ویژه تاجیکی است. اسمش آش است اما در واقع یک جور قاطی پلو است! پلو، خلال هویج، تکه های گوشت، کمی نخود و کمی سبزی معطر و البته روغن فراوان! ظاهرا در این سرزمین هرچه غذا چرب تر باشد مقبول تر است. این غذا به نظرم خیلی شبیه قابلی پلو است که در افغانستان خوردم و دوستش داشتم، البته ترکیباتشان تفاوتی دارد اما به نظر می رسد از یک شاخه باشند.
چایخانه راحت چای فوق العا ه ای داشت، واقعا خوشمزه و دلچسب. من چای کبود با لیمو خور م و از طعم و عطر بی نظریش سرمست شدم. اینجا به چای سبز می گویند چای کبود، و همیشه از تو می پرسند که کدام نوع چای را می نوشی.
image

تقریبا در نزدیکی چایخانه راحت مرکز خریدی هست به نام سوم Tsum. این هم در لونلی یاد شده به عنوان جایی که می شود کارهای سوزن دوزی تاجیکی پیدا کرد. من بعد از نهار در چایخانه راحت، برای دیدن دوستم به همان سمت رفتم و چرخی در آن زدم. یک پاساژ ایت که همه مغازه ها در طبقه همکف قرار دارند.
دو سه تا مغازه سوغاتی فروش دارد و مابقی موبایل فروش هستند. مخلفاتی سوغاتی فروشی ها بد نبود اما گران بود. برای خرید صنایع دستی و سوغاتی جزو جاهای گران شهر به حساب می آید. تا دوستم برسد چرخی زدم و بعد هم ترکش کردم، چیز چشمگیری نیافتم.

Advertisements
این نوشته در سفرهای من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s