سفر یعنی…

آن‌جا که بودم متوجهش نشدم، حتی وقتی سوار ماشین بودم. اما وقتی رسیدم خانه و لباس‌هایم را در آوردم بویش به مشامم رسید. بوی دود. لباس‌هایم بوی دود گرفته بود.
این بو من را پرت می‌کرد به مدت‌ها قبل. به حوالی سال هشتاد و دو که تقریبا هر دو هفته یک بار سفر بودم.
این بو نشانه نوع خاصی از سفر است. این بو یعنی این که جایی در دل طبیعت نشسته‌ایم و برای پختن غذا یا به راه کردن چای، آتش روشن کرده‌ایم. یعنی شب سردی بوده و ما چادرها را گرد در کنار هم برپا کرده‌ایم و آن وسط آتش روشن کرده‌ایم. یعنی نشسته‌ایم دور آتش به آواز خواندن یا گپ زدن و به شعله‌ها خیره شده‌ایم و خودمان را چرخانده‌ایم که گرمای آتش همه طرف بدن‌مان را یک اندازه گرم کند. یعنی لیوان چای داغ را دست گرفته‌ایم و با جرق جرق سوختن چوب کیف کرده‌ایم.
مدت‌ها بود که بوی دود نگرفته بودم. یعنی مدت‌ها بود در سفر آتش به راه نکرده بودیم؛ و این یعنی مدت‌هاست سفر طبیعت‌گردی نرفته‌ام و در چادر نخوابیده‌ام. نمی‌دانم آخرین بار چنین سفرهایی کی بوده است؟ رد پایش تا سال هشتاد و هشت و اطراق سه روزه در ییلاقات تالش پر رنگ است. بعدتر هم هست، تا هشتاد و نه و چال قفا، تا نود و یک و پرور و احتمالا سه چهار بار دیگر در سال‌های اخیر. اما در کل این اتفاق در زندگی‌ام کمرنگ شده است. قبلا تقریبا سفر رفتن مترادف بود با لباس‌های دود گرفته در برگشت، اما الان انگار نوع سفرهایم تغییر کرده است. سفر پرجمعیت و مینی‌بوسی و اتوبوسی کمتر شده، سفر اقامت در دل طبیعت کمتر شده، در سفرهای کم جمعیت هم نبودن ماشین دست و بال را برای بردن چادر و اقامت در طبیعت بسته است. بیشتر شهرگردی یا روستاگردی کرده‌ام. طبیعتی هم که بوده مال همان دور و بر بوده و اقامت در یک حسینیه یا خانه مردم را به دنبال داشته است. سفرهای ماشینی هم عمدتا برنامه‌های یک روزه‌ای به طبیعت اطراف تهران بوده است.
دلم برای طبیعت‌گردی‌های حسابی تنگ شده است. البته بماند که شرایط جسمی‌ام اجازه پیاده‌روی و کوله‌کشی‌های سنگین راهم  نمی‌دهد، اما به هر حال هوس نشستن زیر سایه درخت و خوابیدن در چادر و صبح زود به زحمت از کیسه خواب بیرون آمدن و صورت را به سرمای صبحگاهی سپردن، مثل شعله کوچکی است که ته ته دلم هنوز روشن است.

Advertisements
این نوشته در روزانه‌های من, سفرهای من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s