دل گرفتگی

دلم گرفته، دلم عجیب گرفته است.
فکر و خیال‌ها… ترس‌ها… غصه‌ها… نتوانستن‌ها و بلد نبودن‌ها…
روزگاری است که انگار چرخش با خوشی و خرمی نمی‌چرخد، خوشحال و خندان و آرام‌بخش نمی‌چرخد.
همه‌اش از لای چرخ دنده‌هایش خرده‌ریزهایی بیرون می‌زند که آدم را نگران آینده این چرخ و از هم پاشیدنش می‌کند.
روزگار دل گرفته و خاکستری و ترسناکی است…
روزگار بی لبخندی است…

Advertisements
این نوشته در روزانه‌های من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s