عمو-۶

جالب بود. دیشب که به حرف زدن آدم‌ها دقت می‌کردم، دیدم دیگر اسمش را به زبان نمی‌آورند. اسمش یا نسبتش را، مثلا کمتر کسی در حرف‌هایش می‌گوید بابا، عمو، دایی، بابابزرگ یا …
دیگر فقط با ضمیر مالکیت ازش یاد می‌کنند. قبرش، مراسمش، آشنایانش، کارهایش و …
تمام شدن یعنی همین.

Advertisements
این نوشته در روزانه‌های من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s