عمو-۶

جالب بود. دیشب که به حرف زدن آدم‌ها دقت می‌کردم، دیدم دیگر اسمش را به زبان نمی‌آورند. اسمش یا نسبتش را، مثلا کمتر کسی در حرف‌هایش می‌گوید بابا، عمو، دایی، بابابزرگ یا …
دیگر فقط با ضمیر مالکیت ازش یاد می‌کنند. قبرش، مراسمش، آشنایانش، کارهایش و …
تمام شدن یعنی همین.

این نوشته در روزانه‌های من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s