خوشبینی

خوشبین بودن نسبت به هم کلید خیلی از ماجراهاست. یک جاهایی راه نجات است، یک وقت‌هایی ریسمان است برای نپاشیدن، دستگیره‌ای است برای عبور از پیچ و خم‌ها و بحران‌ها.
خوشبینی که وجود نداشته باشد به تبعش خیلی چیزها به لرزه می‌افتد. خیلی چیزها با تردید همراه می‌شود یا زیر علامت سوال قرار می‌گیرد.
خوشبینی یک حس است… گمان نکنم منطق بردار باشد. درست مثل اعتماد؛ خودش باید به مرور شکل بگیرد. نمی‌شود در لحظه تصمیم بگیری که اعتماد داشته باشی یا خوشبین باشی و بعد اعتماد شکل بگیرد یا خوشبینی به وجود بیاید.
در طول یک فرایند بلندمدت کم کم شکل می‌گیرد؛ و بازهم مثل اعتماد، حتی بعد از یک دوره حضور طولانی می‌تواند کمرنگ شود یا از بین برود. لابد مثل اعتماد قابل ترمیم هم هست اما حتما این هم زمان می‌برد. دوباره فرایند بلندمدتی می‌طلبد تا ریشه بدواند و شکل بگیرد.

Advertisements
این نوشته در آموخته‌های من ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s