سفری نوروزی با خانواده – ۱

در جاده‌ام. رو به رو کوه است و ابرهای سفیدی که پایین آمده‌اند؛ سمت راست رشته‌های ابر، دو نوار باریک و سفید و پریشان بر دامنه‌های کوه؛ و سمت چپ کوه‌هایی که همرنگ افق شده‌اند و با رنگ آبی-خاکستری‌شان تضاد دلچسبی با ابرهای سفید قلمبه دارند.
زیباست، خیلی زیبا، خیلی زیبا.
مصداق واقعی هوای دیوانه و وحشی بهار.
در یک سال و نیم اخیر این نوزدهمین بار است که در این جاده‌ام. فصل‌های مختلفش را دیده‌ام. مناظر بهاری، تابستان سبز پر رنگ، پاییز رنگارنگ و زمستان خشک یا خیس با کوه‌های برفی در افق.
این بار از همیشه زیباتر است. شگفت‌انگیزتر و شوق‌آورتر. به نظرم خاصیت بهار تازه است. بهار غیرقابل پیش‌بینی و دیوانه!

Advertisements
این نوشته در سفرهای من ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s