من، همان ساراي 4 سال پيش!

مامان: موبايلت خراب شده؟!

من: نه. چطور؟

مامان: آخه چند بار زنگ زدم جواب ندادي.

من: تا ۸ سر كلاس بودم.

مامان: دانشگاه علامه؟

من: آره.

مامان: مگه هنوزم اونجا كار داري؟!!

* * *

۴ سال پيش هم گفتگويي شبيه اين هر از گاهي بينمان شكل مي‌گرفت. با اين تفاوت كه به جاي دانشگاه علامه، اين سوال درباره مدرسه پيش مي‌آمد. انگار من هيچ وقت هيچ جا را درست و حسابي ترك نمي‌كنم! حداقل به اين زودي‌ها
راستي امروز بعد از ۸ سال حضور بي‌وقفه در افطاري‌هاي مدرسه، خلف وعده كردم. مجبور شدم دقيقا همان ساعت را سر كلاس باشم . . .
دلم مدرسه مي‌خواهد . . .  بچه‌ها . . . حياط . . . سرود ملي خواندن . . . و اوكاليپتوس عزيزمان كه قدش حتي از پشت بام هم بالاتر زده است!

Advertisements
این نوشته در روزانه‌های من ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s